Naar de dierenwinkel

Heb ik je al wel eens verteld dat ik vaak naar de dierenwinkel ga met mijn baasje? Nee? Stom! Had ik moeten doen. Maar ja, ik ga dus iedere vrijdagavond met mijn baasje naar de dierenwinkel.

Meestal neemt mijn baasje me dan mee naar boven om me te borstelen, maar nu niet. Het was best vroeg, 5 uur. De dierenwinkel is op vrijdag altijd tot en met 9 uur open, dus we hadden de tijd om wat bij te kletsen.

Op vrijdagavond wordt er altijd gedweild, en vandaag hielp mijn baasje mee door te dweilen. Ze had mij eerst meegenomen, maar omdat het nog steeds best wel druk was, vond ze dat ik maar even achter de toonbank moest gaan zitten omdat ik in de weg stond. Dus daar zat ik, maar dat vond ik niet zo leuk. Ik begon maar weer eens te blaffen. Doe ik wel vaker, dat wekt de aandacht op.

Ik begon dus te blaffen, maar er stond net een reusachtige hond (echt waar, hij was zo groot als een Shetlander) bij de vogels. Toen ik begon te blaffen, schrok hij zich rot! Ik wist niet dat als je zó groot was je nog steeds kon schrikken, maar die hond schrok dus zo erg, dat hij ongeveer een meter omhoog sprong. Daarbij sloeg hij àlle vogelbadjes van de kooien, maar het ergste was, dat daarbij ook alle vogels uit de kooien vlogen. Meteen moest de deur dicht, zodat ze niet konden ontsnappen. Wat een ramp!

Alle parkieten, kanaries, papegaaien en zebravinken vlogen van hot naar her. Ik was inmiddels losgerukt, aangezien die grote hond mij had gezien, en achter mij aan was gaan lopen. Ik rende voor wat ik kon door de winkel, maar die hond kwam steeds achter mij aan!!! Tot die hond een vogeltje ontdekte wat nogal laag rondvloog. Hij sloop erachteraan. Het vogeltje had niks door.

En opeens had het vogeltje hem toch door, en hij begon heel snel te vliegen. Hij botste tegen van alles op, en die hond rende, en rende er maar achteraan.

Helaas maakte de hond daarbij per ongeluk het konijnenhok open, dus sprongen alle konijnen naar buiten. Vervolgens vernielde hij het hamsterhok, dus de hamsters waren los. Toen kwam ‘ie langs het caviahok. Alle dieren waren nu los!

De hond had inmiddels een konijn in het vizier. Hij racete erachteraan. Toen schoot het konijn tussen de zakken voer, en de hond dus ook. De pleuris brak uit, alle zakken voer uit dat rek vielen om! En ze barstten open! Nu lag dus ook de hele vloer vol met voer.

Vervolgens kwam nog het ergste, de emmer met water om te dweilen. Er zijn er daar 2, een voor het vieze water, een voor het schone. De hond rende er doorheen, en nu stond dus ook de hele vloer blank!

Wat een drama.

Het heeft toen tot elf uur ’s avonds geduurd voordat die zooi weer opgeruimd was… En ik maar denken: wat zonde van dat lekkere voer. Ik had honger gekregen.

Groetjes,

Doortje

Op de hondenschool

Op de hondenschool

Heb ik jullie al verteld dat ik iedere zaterdag met mijn baasje naar de hondenschool ga? Daar ga ik al heen sinds ik heel erg jong ben. Ik leer dan allerlei nieuwe dingen. Tot nu toe heb ik 3 verschillende cursussen gevolgd. Eerst natuurlijk de puppycursus. Dat kan je vergelijken met de peuterschool of de kleuterklas. Dan komen er allemaal hele jonge puppy’s bij elkaar en dan gaan we met zijn allen leren zitten, liggen, en een pootje geven. Ook moesten we toen leren om bij de baas te komen als die ons roept. Dat doen we natuurlijk heel braaf. Nou ja, meestal dan.

Toen ik mijn puppycursus deed, was er een heel eigenwijs hondje, Boetie, zo heette hij. Ik vond hem wel aardig, maar hij was wel heel wild. Ook luisterde hij nooit naar zijn baasje, nou ja, hij luisterde wel, maar hij deed niet wat hij wilde doen.

Die ene keer, waar ik je over wil vertellen, is de keer dat Boetie dus zo hard aan het rennen was dat hij de sloot invloog! Zo ging het:

We begonnen zoals gewoonlijk, even de begincommando’s oefenen. Die kenden wij allemaal al wel een beetje, dus we deden ons best. Boetie begon al meteen dwars te doen tegen zijn baasje door als er “zit” werd gezegd te gaan liggen, en als zijn baasje een pootje wilde, ging Boetie heel hard blaffen.

Vandaag gingen we het commando “hier” leren. Ik had het zelf thuis al wel een beetje geoefend. Dat vond ik fijn, zo wist ik wat er komen ging. Wij kwamen allemaal aan de beurt, allemaal achter elkaar. Boetie was de laatste.

Toen de instructeur Boetie losliet racete hij kei, keihard het veld over. Het veld is daar best groot, weet je, en er zijn verschillende klassen tegelijk bezig. Hij rende zo hard als hij kon, van klasje naar klasje. Hij maakte daar ongeveer alle honden aan het schrikken die net bezig waren. Toen rende hij richting de sloot. Hij wist niet dat die daar was. Ik trouwens ook niet, ik wist het pas toen ik “plons!” hoorde.

Hij racete dus richting de sloot, en toen hield de grond ineens op! De oever gaat daar nogal schuin naar beneden, weet je, dus toen vloog hij zo’n 2 meter door en landde toen pardoes, zo, midden in die sloot. Hij droop van alle kanten toen hij er door 3 mensen uitgetrokken werd. Boetie heeft nogal lang haar, dus zijn baasje zal niet blij geweest zijn met zo’n modderhond. Hij was eerst wit met bruin, nou, nadat hij die sloot in was gesprongen, was hij grijs, en niet één tint, nee! Wel 50 tinten grijs!

Dit was Boetie na de sloot:
Boetie uit de sloot!

Het resultaat was wel, dat Boetie nooit meer vervelend deed tijdens de les, en hij haalde toch zijn diploma! Hij is ook een stuk rustiger geworden, gelukkig maar, en we zitten nog steeds samen in de les. We zijn nu beste vrienden!

Groetjes,

Doortje